Meer lucht, meer leven

Na veertig jaar roken vindt Monique (58) haar adem en haar vrijheid terug

Monique is gestopt met roken. Niet voor de eerste keer in haar leven, maar wél op een manier dat blijvend voelt: “Het voelt alsof ik opnieuw begin,” vertelt ze. “Ik heb meer lucht, gebruik bijna geen medicijnen meer en mijn leven wordt langzaam weer groter.” 

Opgegroeid in rook
Monique werd geboren met astma en groeide op in een tijd waarin roken vanzelfsprekend was. Thuis, op straat, overal. In haar puberteit begon ze zelf: eerst stiekem, vooral om erbij te horen. Een paar sigaretten werden er snel meer, tot ongeveer een pakje per dag. 

Roken werd geen momentopname, maar een ritme. Bij de koffie, na het eten, tijdens het klussen, op de bank. “Het was niet alleen verslaving, het was ook rust,” vertelt ze. Juist dat maakte stoppen later zo ingewikkeld: het leven bleef hetzelfde, alleen de sigaret viel weg. 

Wanneer ademhalen pijn doet, verandert alles
Door de jaren heen probeerde Monique vaker te stoppen. Soms lukte dat tijdelijk, maar stress of moeilijke momenten trokken haar steeds terug. 

De echte omslag kwam toen haar gezondheid verslechterde. Haar longen deden pijn, ademhalen werd zwaar en beangstigend. Tegelijk groeide er iets anders: urgentie. 

Ook haar gezin speelde mee. Haar kinderen vroegen al langer of ze wilde stoppen. Inmiddels is Monique oma. “Ik wilde niet bekendstaan als de stink-oma,” zegt ze met een wrange glimlach. Maar achter die woorden zat iets ernstigers: het besef dat het anders moest. 

De kracht van opnieuw beginnen
Via haar praktijkondersteuner meldde Monique zich aan voor een stoppen-met-rokenprogramma. Spannend, maar noodzakelijk. 

De eerste week ging niet perfect. Ze rookte nog een pakje dat in huis lag. Waar eerdere pogingen daar vaak zouden stoppen, gebeurde nu iets anders. Haar coach reageerde nuchter: dit is geen mislukking, maar onderdeel van stoppen. 

Die benadering veranderde alles. Op maandag begon ze gewoon opnieuw met begeleiding, nicotinepleisters en zuigtabletten. 

Ze ontdekte iets belangrijks: niet de nicotine was het moeilijkst, maar de gewoonte. “De trek zit vooral in je hoofd,” zegt ze. 

Nieuwe gewoontes, nieuwe houvast
Monique verving haar rookmomenten stap voor stap. Schilderen op nummer, haken, wandelen als de onrust komt. Alcohol liet ze tijdelijk staan, omdat dat te vaak een trigger bleek. 

Ze bouwt haar dagen opnieuw op, niet in grote stappen maar in kleine keuzes. “Gisteren had ik het niet nodig, dus vandaag ook niet,” is haar anker geworden. 

Wat terugkomt als je stopt
De veranderingen merkt ze elke dag. 

Haar astmaklachten zijn sterk verminderd, ze gebruikt nauwelijks nog puffers. Financieel ziet ze ook verschil: in enkele maanden bespaarde ze ruim duizend euro. Geld dat nu gaat naar dingen die eerder niet konden, zoals een vakantie met haar dochter. 

Maar het meest raakt haar iets anders. Haar kinderen zeiden: “Ik heb gewoon mijn moeder terug.” Dat raakte haar diep. 

Tips van Monique  

Monique wil vooral één ding meegeven: stoppen met roken is geen eenmalige prestatie, maar een proces. “Geef niet op als het niet in één keer lukt. Elke poging brengt je dichterbij.”