”Je hoeft hem niet aan te steken”

Isa (26) stopt met roken op haar eigen manier 
In een zonnige tuin in Deventer zit Isa (26) met een sigaret tussen haar vingers. Ze brengt hem naar haar mond, inhaleert en blaast weer uit, zonder dat de sigaret ooit aangaat. “Ik rook nog steeds,” zegt ze rustig. “Alleen zonder vuur.” Een week geleden stopte ze met roken. Niet voor het eerst, maar deze keer voelt het anders: bewuster, rustiger en minder impulsief. 

Fascinatie en erbij willen horen
Isa begon rond haar twaalfde, vanuit fascinatie voor vuur en rook. Wat begon als nieuwsgierigheid groeide uit tot een gewoonte, mede doordat roken in haar omgeving normaal was. In haar familie en op school hoorde het bij een bepaalde identiteit. “De rebelse types rookten, en daar hoorde ik ook een beetje bij.”

Een kantelpunt
De wens om te stoppen ontstond geleidelijk. Gezondheid en uiterlijk begonnen een rol te spelen, maar de echte omslag kwam onverwacht. Een droom waarin ze zichzelf zag met diepe lijnen langs haar mond raakte haar, net als een ervaring tijdens een reis in Spanje. Daar ontmoette ze iemand met een kind en zag ze voor het eerst even een toekomst waarin ze zelf moeder was. “Toen dacht ik ineens: waar ben ik mee bezig?” 

Dat gevoel verdween later weer en ze begon opnieuw met roken. Juist die terugval maakte iets zichtbaar: ze wilde niet langer afhankelijk zijn van een ‘groot moment’ om te veranderen. Dit keer besloot ze voor zichzelf te stoppen. 

Stoppen is ook fysiek
Stoppen blijkt niet alleen mentaal, maar ook fysiek. Haar lichaam reageert met vermoeidheid en onrust. “Je haalt een bron van dopamine weg, dan ga je ongemak voelen.” In plaats van dat te vermijden, probeert ze het juist toe te laten. 

Waar veel mensen iets anders zoeken als vervanging, probeert Isa juist even stil te staan. Volgens haar is dat belangrijk: niet meteen naar iets nieuws grijpen, maar leren omgaan met het ongemak. Meditatie helpt haar daarbij, net als werken in haar tuin. 

Tegelijk heeft ze een manier gevonden om de overgang minder abrupt te maken. Ze maakt nog steeds de beweging van het roken, maar zonder de sigaret aan te steken. “Het is dat moment van ademhalen en even stil zijn.” Zo houdt ze iets van het ritueel vast, terwijl ze stap voor stap afstand neemt van de verslaving.