Toen het niet meer klopte

Bas (39) stopt met roken wanneer zijn werk en privéleven niet meer passen bij zijn gewoonte 

Bas groeide op in een omgeving waar roken normaal was. Op zijn dertiende probeerde hij het zelf, in de vriendengroep waar hij in zat. Alternatieve muziek, een wat ruigere subcultuur. Roken hoorde erbij. “De keuzes die je maakt op die leeftijd zijn niet allemaal met logica,” zegt hij. Voor het ene kind blijft het bij een paar keer. Voor Bas werd het al snel dagelijks.

Twee redenen tegelijk
Stoppen had hij vaker overwogen, maar het bleef bij een gedachte. Op zijn dertigste veranderde dat, toen twee dingen tegelijk op zijn pad kwamen. Bas wilde geen rokende vader zijn, en hij begon te werken als preventiemedewerker in de verslavingszorg. Daar leerde hij hoe de tabaksindustrie werkt en wat roken de maatschappij kost. “Dan wil je er ook geen onderdeel meer van zijn.” Twee weken na zijn eerste werkdag dacht hij: dit klopt niet. Ik ga voorlichtingen geven terwijl ik zelf nog rook. Dat was niet meer te rijmen. 

De eerste poging mislukte
Zijn eerste stoppoging was te impulsief. Na anderhalve dag haalde hij toch weer sigaretten. Maar het idee liet hem niet los. Een week later probeerde hij het opnieuw, dit keer met meer aandacht voor het waarom en het hoe. Die tweede poging slaagde. 

Vrijheid terugkrijgen
Stoppen voelde voor hem niet als iets verliezen, maar als iets terugkrijgen. “Toen ik nog rookte was ik gedurende dag veel bezig met de vraag wanneer er weer gerookt kon worden.” De gedachte aan de vrijheid dat dat niet meer zou gebeuren hielp hem door de eerste week. Lichamelijk was dag drie of vier het zwaarst, maar hij ervoer de ontwenning bewust als een goed teken. Zijn lichaam was bezig met loslaten. 

Hij gebruikte geen nicotinevervangers. Wel had hij van tevoren iets bedacht om naar uit te kijken: de eerste honderd euro die hij bespaarde, zou hij uitgeven aan een Nintendo. Dat deed hij. “Ik doe er nooit meer wat mee, maar hij staat nog in de garage.” 

Voor altijd
Bas stopte niet tijdelijk. Hij zei tegen zichzelf: dit is de laatste sigaret die ik ooit rook. Die radicaliteit hielp. Geen ruimte voor twijfel, geen onderhandelingen met zichzelf.  

Wat hij anderen meegeeft: bedenk van tevoren hoe je jezelf beloont als het lukt. En waardeer elke poging, ook de mislukte. “Iedere poging is een stap vooruit richting het stoppen.” 

Maar bovenal: zoek wat bij jou past. Want weten dat het kan, is al een begin.